տտ


երբ կորցրածդ իրը մտովի գուգլում ես…

երբ նոթբուքը մի կերպ հարմարեցնում ես ծնկիդ ու մտածում՝ գրողը տանի, էլ ձեռագիրս ագռավի չանչեր է դառնալու…

երբ բլոկնոտդ բացում ես, գրիչը բռնում ու մտածում՝ ախր կեդվին չունեմ…

երբ մարդ խոսում է, իսկ դու մտովի լայքաշեյրում ես կամ սփամախեղդվում…

Advertisements
Այս նյութը հրատարակվել է զարմանք-ում և պիտակվել , ։ Էջանշեք մշտական հղումը։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s