Աժդահակ


DSCN5525

 

Աժդահակ

Ելենային

գեղեցկության ցավից թրթռում է հոգիս
արևը թափվում է գագաթին
հալեցնում մարմինս
հեղուկը
կարմիր քարերի միջով հոսում է
դեպի լիճը կապույտ
եզերված երկնքի ձյունով

մարմինը հագուստով չի ծնվել
և հոգին նրանն է լիովին
արյունը խառնվում է ջրին
ջրին խառնված երկնքին
խառնվում է հոգին
միասին
թրթռում ենք գեղեցկությունից

արևը վերև է կանչում

գագաթին
գիշերը խառնվում է աստղերին
ջուրը ամպ է դառնում
երկնքից
իջնում ենք միասին
դեպի լիճը կապույտ
թափանցիկ
մարմինն ու հոգին կլանող

գագաթը վերելքն է
քարացած պահի մեջ
տրված բարձրացողին
մեկընդմիշտ
որպես ընդլայնում Եսի:

Advertisements
Այս նյութը հրատարակվել է ձեռագիր, պոեզիա-ում և պիտակվել , , ։ Էջանշեք մշտական հղումը։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s