Author Archives: ալբերօ

մերկ՝ դու հասարակ ես

Մերկ` դու հասարակ ես քո ձեռքի նման,
հարթ, հողեղեն, փոքրիկ, կլոր, թափանցիկ,
լուսնի գծեր ունես, խնձորի ճամփաներ,
մերկ՝ դու նրբին ես մերկ հատիկի նման։ Շարունակել կարդալ

Advertisements
Հրատարակված՝ Թարգմանություն-ում | Պիտակված , , , | Թողնել մեկնաբանություն

Սևսար֊Սևքար

Որոշեցի չալարել ու ամեն արշավից հետո մի քիչ պատմել: Այսինքն միշտ  որոշում եմ ու միշտ ալարում, բայց կփորձեմ գոնե առաջին ծիծեռնակին հասնել: Հուլիսի 14,  Սևքար: ՀՀ֊ում Սևքար անունով առնվազն 5 գագաթ կա: Վարդենիսի լեռնահամակարգում՝ Արմաղան լեռան դիմաց գտնվող Սևքարը (3063) հայտնի … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ արշավական-ում | Պիտակված , , , , | Թողնել մեկնաբանություն

սիրում եմ ինձ որ սիրում եմ քեզ

Մոլորակի վրա իջել է սերը:
Ժայռեր ու ծառեր են աճել խորքերից:
Աստեղային փոշուց վերհառնել է մարդը,
Սիրելու՝ ինչպես ծաղկումի մեջ ծառն է
Անմնացորդ հեղում հոգին եթերային: Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ պոեզիա-ում | Պիտակված | Թողնել մեկնաբանություն

դու

Իմ բացված աչքի մեջ դու ես
Իմ շնչած ծխի մեջ դու ես
Իմ կապած ժամի մեջ դու ես

Իմ բացած դռան մեջ դու ես
Իմ արած քայլի մեջ դու ես
Իմ թափած ջրի մեջ դու ես Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ պոեզիա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Գարուն

Արևի լույսը կընկնի ներքև
անձրևորդերը մեղմիկ կխլրտան
մուգ հողի ներսի անգույն սերմերը
դանդաղ կփքվեն
կբարձրանան
Աստղը մարել է
միլիոն ու միլիոն տարիներ առաջ
Անձրևորդերը մեղմիկ խլրտում են
երկու վայրկյան անց
վերջին ֆոտոնը նրանց կպատմի
լուրը անցյալից
Ծիլերը ելան
Արևի լույսը ընկել է արդեն
Անձրևորդերը մեղմիկ խլրտում են
ծիլերի շուրջը
Հողը եռում է Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Բոլոր ճամփաները դեպի սեր են տանում

Բոլոր ճամփաները դեպի սեր են տանում:
Կյանքը թակարդը լարել, սպասում է:
Մոխիրը կրակ էր:

Կյանքը կրակը վառել, սպասում է:

Բոլոր ճամփաները դեպի քեզ են բերում,
Մեր ընդհանուրը մոխիր է:

Բոլոր ճամփաները քեզ են բերում,
Կյանքը միջնորդ է: Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ պոեզիա-ում | Պիտակված , | Թողնել մեկնաբանություն

գրավիտացիա 2

Շենքահասակ ծառը դադարել է աճել,
որ գրավիտացիան մեջքը չկոտրի։
Թռչուններն ամեն գիշեր հավաքվում են գլխին։
Սոսին ունկնդրում է նրանց ծլվլոցը։
Քաղաքն անիծում է նրանց կռկռոցը։ Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ պոեզիա-ում | Պիտակված , , | Թողնել մեկնաբանություն

Սև մայրամուտ

Երկնքում գիշեր-ցերեկ աստղեր են։

Օդ չկա։
Օրը տարի է տևում։

Ես այստեղ չեմ ապրում,

Ոչ էլ աստեղային ճամփորդ եմ,
Ոչ էլ աստեղային մարմինս
Անտեսանելի աչքերն է բացել։

Մայրամուտի գույնը սևն է՝
Անթափանց, համատարած, մեներանգ։
Վիթխարի կապույտ մոլորակը
Լուսնափոշուց էլ ցածր է իջնում՝
Երկիրը մայր է մտնում։ Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

բայց դու մարմին չես

բայց դու մարմին չես
դու ինսոմնիա ես
իսկ գրավիտացիան
արթուն է մեր միջև Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր-ում | Պիտակված , | 1 մեկնաբանություն

բայց ես մարմին չեմ

բայց ես մարմին չեմ
ես չգիտեմ _ինչ եմ
առանց մարմնի ես չկամ
առանց եսի ոչինչ չկա Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր-ում | Պիտակված , | 1 մեկնաբանություն