Category Archives: ձեռագիր

Գարուն

Արևի լույսը կընկնի ներքև անձրևորդերը մեղմիկ կխլրտան մուգ հողի ներսի անգույն սերմերը դանդաղ կփքվեն կբարձրանան Աստղը մարել է միլիոն ու միլիոն տարիներ առաջ Անձրևորդերը մեղմիկ խլրտում են երկու վայրկյան անց վերջին ֆոտոնը նրանց կպատմի լուրը անցյալից Ծիլերը ելան Արևի լույսը … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Բոլոր ճամփաները դեպի սեր են տանում

Բոլոր ճամփաները դեպի սեր են տանում: Կյանքը թակարդը լարել, սպասում է: Մոխիրը կրակ էր: Կյանքը կրակը վառել, սպասում է: Բոլոր ճամփաները դեպի քեզ են բերում, Մեր ընդհանուրը մոխիր է: Բոլոր ճամփաները քեզ են բերում, Կյանքը միջնորդ է:

Հրատարակված՝ պոեզիա-ում | Պիտակված , | Թողնել մեկնաբանություն

գրավիտացիա 2

Շենքահասակ ծառը դադարել է աճել,
որ գրավիտացիան մեջքը չկոտրի։
Թռչուններն ամեն գիշեր հավաքվում են գլխին։
Սոսին ունկնդրում է նրանց ծլվլոցը։
Քաղաքն անիծում է նրանց կռկռոցը։ Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ պոեզիա-ում | Պիտակված , , | Թողնել մեկնաբանություն

Սև մայրամուտ

Երկնքում գիշեր-ցերեկ աստղեր են։ Օդ չկա։ Օրը տարի է տևում։   Ես այստեղ չեմ ապրում, Ոչ էլ աստեղային ճամփորդ եմ, Ոչ էլ աստեղային մարմինս Անտեսանելի աչքերն է բացել։   Մայրամուտի գույնը սևն է՝ Անթափանց, համատարած, մեներանգ։ Վիթխարի կապույտ մոլորակը Լուսնափոշուց … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

բայց դու մարմին չես

բայց դու մարմին չես
դու ինսոմնիա ես
իսկ գրավիտացիան
արթուն է մեր միջև Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր-ում | Պիտակված , | 1 մեկնաբանություն

բայց ես մարմին չեմ

բայց ես մարմին չեմ
ես չգիտեմ _ինչ եմ
առանց մարմնի ես չկամ
առանց եսի ոչինչ չկա Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր-ում | Պիտակված , | 1 մեկնաբանություն

գրավիտացիան

գրավիտացիան
մի մարմնի անկարողությունն է
հեռանալու մյուս մարմնից Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր-ում | Պիտակված , | Մեկնաբանություններ (3)

ամպերից վերև

ամպերից վերև
աստղեր կան
իսկ անձրևը նրանց վրա չի թափվում․
անձրևը միշտ մեր գլխին է գալիս՝
գրավիտացիա
(բայց աստղերն ավելի ծանր են :O)

Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր-ում | Պիտակված , | Մեկնաբանություններ (3)

երկկենցաղ մարդ

Սերը մուկ է
գցեցի կարասը, որ խեղդեմ
նա հարբած երևան եկավ
և ստատուս գրեց ֆեյսբուքում
(բռնվեցի)

ֆեյսբուքը ցանց է,
ընկա իմ ոտով
կամավոր
ինձ դուրս հանեցի իմ ջրերից
գցեցի վիրտուալ աշխարհ
ուր դարձա երկկենցաղ
(մա՞րդ)
(երևի) Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Պիտակված , | Թողնել մեկնաբանություն

Աժդահակ

Աժդահակ

Ելենային

գեղեցկության ցավից թրթռում է հոգիս
արևը թափվում է գագաթին
հալեցնում մարմինս
հեղուկը
կարմիր քարերի միջով հոսում է
դեպի լիճը կապույտ
եզերված երկնքի ձյունով

մարմինը հագուստով չի ծնվել
և հոգին նրանն է լիովին… Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Պիտակված , , | Թողնել մեկնաբանություն