Tag Archives: վերելք

Աժդահակ

Աժդահակ

Ելենային

գեղեցկության ցավից թրթռում է հոգիս
արևը թափվում է գագաթին
հալեցնում մարմինս
հեղուկը
կարմիր քարերի միջով հոսում է
դեպի լիճը կապույտ
եզերված երկնքի ձյունով

մարմինը հագուստով չի ծնվել
և հոգին նրանն է լիովին… Շարունակել կարդալ

Advertisements
Հրատարակված՝ ձեռագիր, պոեզիա-ում | Պիտակված , , | Թողնել մեկնաբանություն

Արարատ. գնալն ու գալը. օր երրորդ. 4200 մ

— Ի՞նչ ա Արարատը քո համար:
— Հիմա՞: Չգիտեմ: Մեծ զուգարան, երևի:
Ծիծաղում ենք: Վայ չծիծաղողին:
Վրանում աստիճանաբար մթնում է: Դա էլ չի օգնում քնելուն: Մի պահ բացում եմ «դուռը», դուրս նայում.
— Աշխարհում մայրամուտ ա եղել, չենք իմացել:
Աղեղնավորը ծագել է: Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ խառը կյանքից-ում | Պիտակված , , , , ,

Արարատ. գնալն ու գալը: Օր երկրորդ. 3366 մ

Օր երկրորդ Առավոտյան ժամը 9-ին պիտի շարժվենք: 8-ին՝ նախաճաշ: Արթնանում եմ 6-ին: Քաղաքը դեռ քնած է: Մի քանի րոպե կանգնում եմ բալկոնում. հատուկենտ անցորդներ: Դիմացի մրգավաճառը բացում է խանութը: Մի դատարկ ավտոբուս է անցնում: Ջուր կա, տաք ջուր: Լողանում ենք, … Շարունակել կարդալ

Հրատարակված՝ խառը կյանքից-ում | Պիտակված , , , , , | Մեկնաբանություններ (4)